jtemplate.ru - free extensions Joomla

بدیهی است که زعفران را می‌توان از جهات مختلف دسته‌بندی کرد. این دسته بندی‌ها می‌تواند صرفاً فیزیکی و معطوف به فرم باشد و نیز می‌تواند محتوایی و با نظر به کیفیت زعفران باشد. در اسپانیا زعفران را با معیار منطه‌ی کشت دسته‌بندی می‌کنند و اگر دسته‌بندی براساس منطقه‌ی کشت نباشد، با نظر به طول و یا ضخامت کلاله و خامه درجه‌بندی می‌شود. در هندوستان زعفران را براساس خالص بودن کلاله – کیفیت کلاله – و یا همراه بودن کلاله و خامه درجه‌بندی می‌کنند.

بدیهی است که زعفران را می‌توان از جهات مختلف دسته‌بندی کرد. این دسته بندی‌ها می‌تواند صرفاً فیزیکی و معطوف به فرم باشد و نیز می‌تواند محتوایی و با نظر به کیفیت زعفران باشد. در اسپانیا زعفران را با معیار منطه‌ی کشت دسته‌بندی می‌کنند و اگر دسته‌بندی براساس منطقه‌ی کشت نباشد، با نظر به طول و یا ضخامت کلاله و خامه درجه‌بندی می‌شود. در هندوستان زعفران را براساس خالص بودن کلاله – کیفیت کلاله – و یا همراه بودن کلاله و خامه درجه‌بندی می‌کنند.

باید به یاد داشت که اسپانیا و هندوستان هردو کشورهای تولیدکننده زعفران – هرچند به میزان کم – هستند. در انگلستان زعفران را براساس خصوصیاتی همچون رنگ و عطر و طعم طبقه‌بندی می‌کنند. تفاوت دو دسته‌بندی فوق، به دلیل تفاوت تولید و مصرف است. در عین حال استاندارد ISO3632 معتبرترین دسته‌بندی را معرفی کرده که مورد قبول همه‌ی کشورهای تولیدکننده و مصرف کننده‌ی زعفران قرار گرفته است. در بازارهای بین‌المللی زعفران‌های زیر شناخته شده‌تر و مشهورتر هستند: زعفران مانچا" (Mancha) در این زعفران طول کلاله‌ها بیشتر از طول خامه متصل به هم بوده و قسمت خامه بیش از چند میلی متر نیست. این زعفران در ایران با نام «پوشال» شناخته می‌شود. زعفران ریو (Rio) کلاله‌ها و خامه به یکدیگر متصل هستند و طول خامه یک سوم کلاله‌ها است. زعفران اکستراکات (Extracut) این زعفران از ترکیب دو زعفران ریو و مانچا به دست می‌آید. زعفران سی یرا (Sierra) طول کلاله‌ها کمتر از خامه بوده و مجموعاً رنگی قرمز مایل به زرد دارد. زعفران کوپه (Coupe) تنها کلاله‌ی زعفران که کاملاً قرمز رنگ است، معرف این زعفران است. در ایران به آن «سرگل» می‌گویند و به زعفران تمام قرمز (All Red) نیز شناخته می‌شود. در ایران نیز زعفران تولید شده به چند دسته تقسیم می‌شود. یکی از اصطلاحاتی که قدمتی دیرینه دارد، اصطلاح «دختر پیچ» است. این نوع زعفران از کلاله و خامه‌ی متصل به هم تشکیل شده است که گاهی به آن زعفران «دسته» یا «دسته‌ای» نیز می‌گویند. اما در خارج از ایران به آن Bunch (Red @ Yellow) گفته می‌شود. در این نوع زعفران کلاله‌ی قرمز رنگ باید 70 تا 75 درصد از کل رشته را دربر بگیرد. از دیگر گونه‌ها باید به شکل تأکید شده به زعفران «سرگل» اشاره کرد که مرغوب‌ترین زعفران به شمار می‌آید. این زعفران فاقد قسمت‌های خامه است و همان است که در جهان با نام All Red یا تمام قرمز شناخته شده و مشابه زعفران کوپه است. علت نام‌گذاری زعفران پوشال این است که برای تهیه‌ی آن قسمت کلاله و شاید اندکی از خامه از گل جدا می‌شود و به خاطر شکل پوشال مانندی که به خود می‌گیرد، زعفران پوشال نام گرفته است. باید یادآوری کرد که هریک از این زعفران‌ها به نوبه‌ی خود می‌تواند درجه یک (مرغوب) درجه دو (نیمه مرغوب) و درجه سه داشته باشد. هیچ یک از این انواع را نمی‌توان به آسانی بر دیگری ترجیح داد . تنها با توجه به خلوص کلاله و یا نسبت به آن به خامه می‌توان برتری خاصی برای آن قایل شد. واضح است که با این نگاه زعفران سرگل و پوشالی در شرایط مشابه از انواع دیگر زعفران‌ها برتر بوده و از ارزش بیشتری برخوردار هستند. نکته‌ی مهمی که درباره‌ی زعفران دسته‌ای (Bunch) وجود دارد این است که برخلاف تصور عده‌ای که زعفران ریشه‌ای و حتی ریشه یا کنج را دارای عطر بیشتری می‌دانند – باید گفت بررسی‌های علمی و آنالیزهای انجام شده نشان داده است که منشاء مواد ارزشمند فقط در کلاله‌‌ی قرمز رنگ زعفران نهفته است. این مواد – بخصوص کروسین – در اثر حرکت در بافت گیاهی از خامه به کلاله منتقل شده اما چون در خامه رطوبت بیشتری وجود دارد، موجب شده که به نظر چنین بیاید که عطر بیشتری از خامه به مشام می‌رسد. باید اضافه کرد که قسمت زرد رنگ (کنج) نه تنها فاقد مواد اصلی زعفران است بلکه حتی کروسین نیز در آن وجود ندارد. عطری که از آن به مشام می‌رسد تنها به خاطر رطوبت بیشتری است که نسبت به کلاله دارد. در عین حال به دلیل ظاهر زیبا و رنگ چشم‌نواز آن و اینکه نمی‌توان تقلبی برای آن در نظر گرفت، مورد توجه قرار می‌گیرد. کاشت نکته‌ی مهم این است که زعفران به مقدار کمی آب نیاز دارد، به همین سبب حاشیه‌های جنوبی استان خراسان به دلیل شرایط خاص اقلیمی از اهمیت فراوانی برخوردارند. اگرچه گاهی این گیاه را در دیگر مناطق ایران کاشته‌اند اما نه تنها محصول نهایی کمیت قابل توجهی نداشته بلکه حتی از کیفیت لازم هم بی‌بهره بوده است. می‌دانیم که واحد شمارش زعفران – پیش از برداشت و فرآوری – پیاز است و مرغوبیت یا کیفیت این گیاه منوط به رنگ دهی بالا و شدت عطر آن است. بطور کلی زعفران در نقاطی رشد می‌کند که آب و هوایی معتدل با تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌هایی به نسبت ملایم دارد. لازم است که خاک مزارع زعفران شنی و رسی باشد و علاوه بر آن از فصل آیش گذشته باشد. بهترین کود برای زعفران، کود حیوانی است و زمین زیر کشت باید مسطح و هموار باشد. زمان کشت زعفران اواخر شهریور و اوایل مهرماه بوده که برای هر هکتار زمین زیر کشت، بین 3 تا 10 تن پیاز زعفران (بسته به نوع کشت) لازم است. روش آبیاری زعفران به شیوه‌ی غرقابی است و نخستین مرحله‌ی آب‌دهی به مزرعه‌ی زعفران در مهرماه انجام می‌شود. بعد از خشک شدن زمین با رعایت احتیاط که به پیازها آسیبی نرسد، زمین را شخم سطحی می‌زنند. با این شخم سطحی، خاکی که روی پیاز قرار گرفته نرم می‌شود تا گیاه زعفران به راحتی به رشد خود ادامه دهد. در واقع با این کار برای بیرون آمدن نخستین برگهای گیاه و پس از آن ساقه‌ی گل زعفران، از فشردگی خاک کم می‌شود. دومین مرحله‌ی آبیاری بعد از برداشت گل زعفران است و تا شروع بهار 2 تا 3 بار، و با شروع بهار به یک یا دو بار، آبیاری نیاز دارد. از دومین ماه بهار به بعد به دلیل گرم شدن هوا، برگهای سوزنی شکل گیاه زرد شده و گاهی از آن برای تغذیه دامها استفاده می‌شود.

مطالب تصادفی

آینده زعفران

ورود به جهان مدرن در همه‌ی ابعاد زندگی اثر خود را

برداشت زعفران

برداشت زعفران 10 تا 15 روز پس از اولین آبیاری و

دسته بندی زعفران

بدیهی است که زعفران را می‌توان از جهات مختلف

زعفران 3 گرمی قوطی

وزن زعفران: 3 گرم

زعفران میلاد جام 2

وزن زعفران: 2 گرم

Scroll to top